Gevoelens en emoties

Een baby is een tabula rasa (onbeschreven blad) Hier zijn hoogstwaarschijnlijk uitzonderingen in te vinden. Het kan mogelijk zijn dat een ongeboren vrucht al in de baarmoeder indrukken opdoet, maar laten we voor het gemak er vanuit gaan dat we blanco geboren worden.
De meeste gevoelens zijn niet meer dan een gevolg van conditionering en associaties.
Een baby geeft in eerste instantie slechts signalen af als het gaat om lichamelijke ongemakken. De baby kan niets anders dan huilen om aan te geven dat er iets aan de hand is.
Een baby is hoofdzakelijk gevoelig voor liefde. Dat is het enige wat die vanuit zijn wezen kent.

Een voorbeeld van een associatie:
Moeder heeft baby op aankleedkussen. Terwijl moeder de haartjes van de baby kamt, rolt het van het aankleedkussen en maakt een flinke smak. De kans is er dan dat de baby vanaf dat moment met het kammen van haar een nare associatie heeft.

Voorbeeld van conditionering:
Een baby verdraagt melk niet goed. Er gaat nogal wat tijd overheen voordat men dit doorheeft. Dus na voedingsbeurten krijgt de baby last van krampen en heeft pijn. Dit valt echter niet direct samen met het geven van de voeding, maar precies met het moment dat papa thuiskomt en even met de baby speelt. Grote kans dat de baby na een tijd al begint te huilen als papa thuiskomt.

Dan zijn er gevoelens en emoties ontstaan (en er ontstaan er gedurende onze 1e vier levensjaren vooral een hele berg) die niet meer zuiver terug te leiden zijn naar de oorzaak. We hebben ze gewoon. Dat is wat emoties en gevoelens hoofdzakelijk voor ons doen. Ze zijn veel minder zuiver dan we vaak denken. Enkel en alleen omdat we geen enkele bewuste herinnering meer hebben aan het ontstaan ervan.

Dat is ook wat ik bedoel met mijn hart niet te serieus nemen. Mijn drive achter mijn hart is niet altijd de meest zuivere. Het is juist vaak gebaseerd op een gemis van ooit, een associatie, etc.

Die gevoelens blijven niet op zich staan. Er ontstaat een compleet patronenpakket, waar we ons maar moeilijk aan kunnen ontworstelen. Oude ingesleten sporen ... hoe ouder, hoe moeilijker om uit dat diepe spoor te treden. Daarom is bewustzijnsontwikkeling zo belangrijk. Je bewust worden van je patronen. Waar ga ik in cirkeltjes? Waar verval ik in herhalingen? Waar handel ik vanuit angst? Waarop is die angst gebaseerd?, etc. Erg belangrijk om te achterhalen.

Gevoel en overleven

We hebben bepaalde angstsignalen nodig om te kunnen overleven. We zullen een gevoel van angst voelen als we middenop zebrapad staan en er een auto aankomt rijden met een noodgang. Dit gevoel zorgt dat we snel van dat zebrapad afgaan. Tot zover is het een zinvol gevoel.
Soms hapert het gevoel even, of eigenlijk de reactie en verlammen we. De auto zal dan over ons heenrijden.

We zijn niet meer dan geprogrammeerde wezens, die vaak hun hele leven lang daarmee aan het strijden zijn. Dat is dan ook de reden dat we ons bewust moeten worden: pogen naar die intuïtie te gaan. En ook vooral ons hoofd gebruiken. Probeer maar eens je hoofd te gebruiken als je bepaalde emoties hebt. Probeer dan maar eens de ware logica van je emoties te achterhalen. Vaak zal je zien dat er weinig logica achterzit, maar dat het is ingegeven door onzekerheden en angsten.

Door: Yvette

top
omhoog
omlaag